PASTORALE BIJDRAGE PASTORALE BIJDRAGE
Gaan                                                                                                                                    Door ds. Pier Prins
“Gaan" is een veel komend werk in de Bijbel. Er worden in de Bijbel inderdaad  heel wat gangen gemaakt. Er wordt wat afgelopen: Abraham die optrekt van Ur naar Kanaän; Mozes die met zijn volk 40 jaar door het woestijnzand loopt;  Ruth die met haar schoonmoeder op weg gaat;  Jezus die zijn voetstappen zet in het heilige land;  Paulus die de halve wereld afreist om zijn verhaal te vertellen.  Het is één en al beweeglijkheid  in de Bijbel. 

Mobiliteit is er nog steeds. Sterker nog: we zijn nog nooit zo mobiel geweest.
We kunnen overal gaan waar we naar toe willen. Dagelijks zijn velen onderweg. Vrijwel altijd met een doel voor ogen. Want je wilt ergens uitkomen, aankomen of binnenkomen. We zijn op weg in verband met  werk, school, vakantie, familiebezoek of zomaar. Op zondag (en door de week) maken we de gang naar de kerk. Onder al die reizigers bevinden helaas zich ook velen die door de nood gedwongen onderweg zijn. De vluchtelingen die rondzwervend door Europa, op zoek zijn naar veiligheid, rust en vrede.

Wie zich op weg begeeft, is in beweging. Mooi is dat te zien aan de weg van Jezus. Zijn weg is een weg van vrede, van leven en van behoud. De volgelingen van Jezus heten dan ook mensen van de weg. Die aanduiding is veelzeggend. Namelijk dat het Christendom een weg is, een beweging. De christelijke weg vertaalt zich in naastenliefde. Overal ter wereld steken christenen de handen uit de mouwen om te werken aan een beter leven voor hun naasten. 

Binnenkort gaan de Veertigdagen van start. Het PKN thema van deze Veertigdagentijd is ‘Kijk! Door Jezus’ ogen’. De Geest nodigt ons uit om in het spoor van Jezus te gaan. En om  met nieuwe ogen te kijken naar mensen om ons heen én naar mensen ver weg, die hunkeren naar perspectief. Met ogen vol aandacht en liefde, die zien wat vaak over het hoofd wordt gezien. 

En er valt niet alleen veel te zien maar ook veel te doen. En iets doen is in beweging komen. Je moet er vaak de deur voor uit. Je moet je inleven in situaties en je gedachten richten op de ander. Kortom: laten we kijken…. en gaan.
 
terug