PASTORALE BIJDRAGE PASTORALE BIJDRAGE
Vastentijd                                                                                                                         Door ds. Pier Prins
De weken voor Pasen kenmerken zich door inkeer en ingetogenheid. Bij deze periode hoort traditioneel een vorm van gematigd leven, hoewel er in de praktijk vaak weinig (meer) van die matiging terechtkomt. Vroeger sprak men in de Rooms-katholieke kerk van de Vastentijd, die veelal gepaard ging met onthouding en boetedoening.
Het christelijke vasten gaat terug op de Bijbel. Zo lezen we hoe Jezus na zijn doop, gedreven door de Geest, 40 dagen in de woestijn verbleef, zonder te eten (Mattheüs 4: 1 -2).
Voor protestanten is het vasten altijd minder gangbaar geweest. Toch spreken voormannen als Calvijn en Luther op positieve wijze over het vasten. Voor Calvijn gaat het bij het vasten om beter toegerust te zijn voor het gebed en de heilige overdenkingen. En om in een bepaalde periode iets achterwege te laten, wat je normaal wel doet. Calvijn is van mening dat heel het leven een kwestie is van matigheid en soberheid.
Luther brengt naar voren dat het is goed om regelmatig te vasten. Want dan kun je je lichaam onder controle houden. Want als de maag vol is, is je geest niet ontvankelijk voor prediking, gebed en studie.
Niet alleen het christendom kent het gebruik van de vasten. Het Jodendom kent meerdere dagen van vasten, waaronder op de Grote Verzoendag. In de Islam is de maand Ramadan de vastenperiode.
Tegenwoordig komen we in de natuurgeneeskunde ook allerlei vormen van vasten tegen zoals het sap- en fruitvasten. Dat betekent alleen fruit eten en sap drinken en verder niks met als doel om af te vallen en je lichaam te reinigen van schadelijke stoffen.

In al deze (geloofs)tradities wil het vasten je leren om je lichaam en instincten te beheersen. Om je eigen kleinheid en nietigheid onder ogen te zien. Om je te concentreren op God en om solidair te zijn met hen die lijden. Door te vasten kan ruimte ontstaan om je (weer) bewust te worden van de zaken die echt waardevol zijn in het leven en het samenleven. En het vasten is tenslotte ook bedoeld om nieuwe energie op te doen.
Vastentijd is oefentijd en trainingstijd, zoals Marianne Debets, mijn vroegere collega geestelijk verzorger in het ziekenhuis in Sittard-Geleen schrijft:

Vastentijd is oefentijd:
is wakker worden na de winterslaap
en je opengeeuwen
uit de beslotenheid van elk voor zich.
Is je ogen opendoen
voor wat aan het gebeuren is
in het diepste van jezelf
en in de wereld om je heen,
en zicht krijgen
op het eeuwige Licht
dat doorbreekt aan de horizon.

Is in de voorjaarsstilte
je eigen grond omspitten
en klaarmaken voor een nieuwe lente
en het zaad van vrede
en menswaardigheid
ontkiemen laten in je hart.

Vastentijd is trainingstijd:
hart en handen soepel maken
voor verbondenheid
met God en mensen;
vingeroefening in solidariteit.

Dat en zoveel meer
is vastentijd: de grote opwarming
om te herleven.

Graag wens ik u allen een zinvolle tijd toe op weg naar Pasen.


 
terug