PASTORALE BIJDRAGE PASTORALE BIJDRAGE
Het zomerse graan                                                                                                                 Door ds. Pier Prins

Het Pinksterfeest met zijn felrode kleuren ligt achter ons. Vanaf nu tot ver in het najaar geeft groen de kleur aan in de kerk. De kleur groen” verwijst naar de schepping. Een gewas dat volop meedoet in de schepping is het graan. In één van zijn gelijkenissen verbindt Jezus het graan en het zaad ervan met koninkrijk der hemelen. Zo vertelt hij: “Het is met het koninkrijk van de hemel als met een mens die goed zaad op zijn akker uitzaaide” (Mattheüs 13: 24 - 31). Het zaad dat moet leiden tot de graanoogst
Deze gelijkenis begint met een goed begin. Een boer zaait prima zaad in zijn akker. Dat zaad ontkiemt, komt op, zet aan tot vrucht en rijpt tot de oogst. Wat wil je nog meer? Zo moet het ook zijn. Zo hoort het te gaan. Zo ziet het Koninkrijk van God er uit. Als iets goeds. Als iets dat groeit en hoopvol is.
Maar zo gemakkelijk verloopt het groeiproces vaak niet, want, zegt de gelijkenis, er groeit naast het opkomende graan ook onkruid. De boer zaaide in de hoop op een goede oogst, ook al wist hij dat zijn graan overwoekerd kon raken door onkruid.
Dat onkruid, zo lees ik de boodschap van Jezus, mag ons nooit misleiden of mismoedigen, ook al tiert het nog zo welig, ook al is het nog zo brutaal en kwaadaardig. Maar je moet nu eenmaal wel rekening houden met het onkruid. In de gelijkenis zijn het vijanden die het gezonde graan vergiftigen. Ook in onze tijd en samenleving valt er helaas heel wat onkruid aan te wijzen. Met (oorlogs)geweld, onderdrukking, intolerantie en haat tegen vreemdelingen en vluchtelingen als uitschieters.
De zaaier zaait het zaad. In de grond schiet het op. Het wordt groen. Om daarna te verkleuren in goudgeel. Totdat het graan tenslotte in de zomer rijp is voor de oogst. Het gaat uiteindelijk bij het koren om de opbrengst ervan. Want daar leven we van. Het zaaien en het oogsten vormen de voorbereidingen. En de natuur, de regen en de (Pinkster)wind zijn daarbij onmisbare elementen. En ook al groeit er onkruid tussen het graan, uiteindelijk zal het goede gewas het winnen.
Laten we daarom ondanks het onkruid en kwaad, tegenslagen en teleurstellingen blijven geloven in de oogst. In de oogst van het Koninkrijk. In de oogst van ons geloof. In de oogst van ons kerkzijn. In de oogst van ons eigen leven. Elk zomer opnieuw. Geloven in de oogst en daar ook dienstbaar aan zijn.
 
terug