PASTORALE BIJDRAGE PASTORALE BIJDRAGE
Waarom?                                                                                                                           Door ds. Pier Prins
Arthur Ashe (1943 – 1993) was een gevierd Amerikaans tennisspeler. In zijn carrière heeft hij veel prijzen gewonnen. Onder andere Wimbledon in 1975. Zijn gezondheid liet echter te wensen over. Twee keer onderging hij een hartoperatie. Later werd ontdekt dat Ashe door een bloedtransfusie het HIV virus had opgelopen. Hij overleed op 49 jarige leeftijd aan complicaties die het gevolg waren van Aids.

Toen bekend werd dat hij niet meer lang te leven had, kreeg hij talloze brieven van bewon-deraars. Eén van hen vroeg hem: “Waarom heeft God jou deze ziekte doen krijgen?”
Arthur Ashe schreef terug: “In heel de wereld zijn er 50 miljoen kinderen die beginnen met tennissen. Onder hen zijn er vijf miljoen die het tennis goed leren spelen.
Een half miljoen van hen beheersen het spel op professionele wijze.
50.000 komen terecht in competities. 50 bereiken Wimbledon.
Vier van hen halen de halve finale. En twee blijven er over voor de finale.

Toen ik in 1975 de beker van Wimbledon in mijn hand had, heb ik ook nooit aan God gevraagd: “Waarom ik? Waarom ben ik de winnaar? Nu ik pijn heb en ziek ben, vind ik dat ik ook niet aan God moet vragen: waarom ik”.
Waarom ik, waarom wij? Het zijn indringende vragen in het leven. Hoe vaak wordt die vraag niet gesteld (hardop en in gedachten) in tijden van ziekte, verlies en tegenslag.
Juist in deze (veertigdagen) tijd, waarin de wereld in brand staat, klinkt meer dan anders het “waarom” van oorlogen en conflicten, van dood en verdrijving.
Het zijn vragen waarin zorg en angst gevoeld worden. Machteloosheid en verdriet. En soms ook onbegrip. Want waar heb ik deze ziekte aan verdiend? Waarom overkomt mij dit? Ik heb toch altijd oprecht geleefd en goed mijn best gedaan. Ik heb me ingezet voor de samenleving en meegeleefd met mijn naasten. En nu dit.
En waarom al die oorlogen met duizenden doden? Wat is de zin ervan? Iedereen wenst toch in vrede met elkaar te leven?

Lijden en verdriet, verwoestingen en zorgen: ze dienen zich aan. Ziekte overkomt je, een oorlog overvalt je. Je moet erop reageren. En je ertoe verhouden. Er mee leren om te gaan.
Natuurlijk mag je de waarom - vraag stellen. Niemand minder dan Jezus deed het ook. Jezus richtte aan het kruis zijn “waarom” rechtstreeks aan God: “Waarom hebt U mij verlaten” . Maar van Gods kant bleef het op dat moment stil.
De waarom - vraag leidt in de regel niet tot kant en klare antwoorden. Ze kan wel een aanzet geven tot bezinning. Tot een gesprek. En tot een nieuwe zoektocht in je leven.
terug