EEN NIEUW ELAN EEN NIEUW ELAN
EEN NIEUW ELAN IN ONZE GEMEENTE
Er klinkt sinds kort een nieuw geluid in onze gemeente én er vinden weer leuke en betekenisvolle activiteiten plaats. Ik heb het over onze nieuwe kerkelijk werker Annemiek Heerma. In de korte tijd die zij nu aan onze gemeente verbonden is, heeft zij al de nodige activiteiten georganiseerd. Ik deel graag mijn ervaringen met u over de twee koffieochtenden die zijn gehouden.

De eerste keer vindt deze plaats in de prachtig verbouwde kosterij. Onder het genot van koffie en een traktatie maken we kennis met elkaar. Het gesprek gaat die ochtend over hoop. Wat gaf én geeft ons hoop tijdens de Coronapandemie? Annemiek leest het gedicht ‘de weg van de hoop’ voor. De onbekende schrijver van dit gedicht was geïnspireerd door de gedachten van Vaclav Havel. Wij delen met elkaar wat ons aanspreekt in dit gedicht; met welke zin we moeite hebben en welk woord/passage voor onszelf ‘hoop’ uitstraalt.

En als iemand denkt dat een koffie-ochtend alleen voor vrouwen is, die heeft het mis. Bij de tweede koffieochtend is de groep al groter en deze morgen zijn er 5 vrouwen en 4 mannen naar de kerk gekomen om met elkaar te praten. En doordat de oproep in het Goutumer dorpsblad  ‘Diggelfjoer’ heeft gestaan, is ook een niet-kerkelijke dorpsgenoot op de uitnodiging ingegaan. Iedereen is welkom!

Na de koffie met een heerlijke Zwitserse bonbon wordt ons, als wijze van kennismaking, de vraag gesteld: Wat zijn de namen van je ouders én hoe was het weer op jouw geboortedag? Dit zorgt voor mooie en ontroerende verhalen.
Vervolgens vertelt Annemiek ons het verhaal van Abraham en Sara, die op reis gaan door de woestijn, op weg naar een onbekend land. Ze weten niet of zij daar God gaan ontmoeten, maar steeds weer ontdekken ze: God is ook hier, God is niet op één plaats. Ze krijgen een kind, en daarna een groot nageslacht en zo worden zij vader en moeder van een grote familie, zoals God hen steeds had gezegd. Echter, Annemiek vertelt ons dit verhaal niet alleen met woorden, maar beeldt het verhaal ook uit met houten poppetjes die trokken langs een lint van water door het zand van de woestijn. Ze weet het verhaal heel boeiend te vertellen.



Wat mij raakt in dit verhaal is het weten dat God met je meegaat op jouw reis. Ook anderen delen wat zij hebben gehoord in het verhaal en wat zij meenemen naar huis. Het zijn verrijkende en verdiepende gesprekken die wij voeren. Dat maakt, dat ik alweer uitkijk naar de volgende koffieochtend op 21 december a.s.

Naast deze koffieochtenden organiseert Annemiek in december ook vier Adventsvespers en een ochtend waarop samen kerststukjes gemaakt worden.
Het is volgens mij een goede beslissing van de kerkenraad geweest om Annemiek als kerkelijk werker aan te stellen. Zij brengt met haar kennis en kunde en energie een positieve sfeer in onze gemeente. Laten we dat koesteren en vooral gehoor geven aan haar uitnodiging om deel te nemen aan de activiteiten om zo ook ZELF bij te dragen aan die veerkracht in onze gemeente.

Met een hartelijke groet,
Annette Brandenburg

 
terug